Tuin en kothuis in plattelandse styl: hoe kan u die perseel in 'n Amerikaanse plaas verander?

Tuin en kothuis in plattelandse styl: hoe kan u die perseel in 'n Amerikaanse plaas verander?

Dit wil voorkom asof die artikel oor die landelike styl, wat reeds op ons webwerf is, al die reëls en ontwerptrucs wat tydens die implementering daarvan gebruik is, openbaar. Waaroor gaan hierdie verhaal? Die feit is dat landstyl en landstyl, met al hul ooreenkomste, ietwat van mekaar verskil. As? Op dieselfde manier, hoe die Russiese dorpie verskil van die Amerikaanse plaas. Die plattelandse tuin is egter die beliggaming van die styl, waarvan die voorvader Europa was aan die begin van die 19de en 20ste eeu. Dit is ook na Amerika gebring. Die landgees heers steeds in plaashuise gevul met huishoudelike meubels en erfstukke wat van geslag tot geslag oorgedra is.

Oorsprong en beliggaming van landelike styl

Die fondamente van die landelike styl is gelê deur Gertrude Jekyll (1843-1932) - die beroemde Engelse landskapontwerper. Dit was gebaseer op beskeie tuine, bedoel vir die verbouing van groente, pittige kruie, aromatiese kruie en blomme wat die binnekant versier. Die doel van die landskapontwerper was om nutstuine met 'n hoë estetisisme te versadig, wat hulle 'n unieke styl sou gee.

Nuttige tuine kry 'n unieke styl, versadig van estetisisme

Landelike styl vlieg 'n spesiale smaak af, afhangende van die land waarin dit voorkom

Die idee is vinnig opgeneem, met die gevolg dat Europa tuine in landelike styl verkry het, waarvan 'n onmisbare deel pragtige blombeddings en siertuine was. Die interessantste is dat die tuin in landelike styl in elk van die Europese lande onmiddellik aangevul is met kenmerke wat kenmerkend is van sy kultuur:

  • Engelse aristokrasie het die landstyl 'n spesiale verfynde erns gegee;
  • die plattelandse tuine van Frankryk verpersoonlik 'n sekere hoflikheid en ligtheid van die wese, terwyl laventel, wat die uitgestrektheid van Provence bedek, nie vergete is nie;
  • Duitsland is gekenmerk deur sy burgerpragmatisme en 'n effense sentimentaliteit.

Nadat Amerika bereik is, het die landelike styl in die landskapsontwerp van hierdie land verband gehou met die klanke van banjo, mustangs en alles wat inherent is aan 'n regte Amerikaanse boerdery.

In die moderne plattelandse styl, wat ook in Rusland geliefd is, word verskeie Amerikanismes dikwels gebruik: 'n dekoratiewe haakpaal, 'n wawiel en 'n fragment van 'n heining van pale.

Beginsels van landskapversiering

Elke styl word gekenmerk deur die basiese beginsels; hulle is ook in die land:

  • die tuin benodig nie sorgvuldige instandhouding nie: 'n sekere mate van verwaarlosing gee hom 'n besondere bekoring;
  • die hoogtepunt van die landelike landskapstyl is 'n groot aantal blombeddings, waaronder gekweekte wilde plante (bont, rooiblaar plantain, ens.);
  • vir die versiering van 'n tuin kan enige huishoudelike artikels van 'n somerbewoner geskik wees, wat nie meer vir die beoogde doel gebruik kan word nie.

U kan uit die materiaal leer hoe u ou dinge kan gebruik om 'n webwerf te versier: https://diz-cafe.com/dekor/vtoraya-zhizn-staryx-veshhej.html

Die hoofbeginsel van die skep van 'n landelike styl is dat die eienaar van die webwerf 'n redelike hoeveelheid verbeelding en 'n gesonde humorsin het.

'N Geringe mate van verwaarlosing gee 'n besondere bekoring aan 'n plattelandse tuin.

Enige ding kan gebruik word as basis vir 'n blomtuin as die vraag met humor aangepak word.

Basiese elemente van landelike styl

Die Japannese styl is maklik herkenbaar aan die rotstuin, die Chinese aan die dekoratiewe tuinhuis met lanterns en 'n dak wat 'n spesiale vorm het. Wat is die eienskappe wat 'n landelike dacha- en tuinbinne vorm? Kom ons kyk van naderby.

Dekoratiewe groentetuin. Die land benodig 'n mengsel van estetika en funksionaliteit, wat nie deur ander populêre style aangebied word nie. Goed versorgde maar klein beddings met groen plante kan versier word met plante soos piretrum of goudsbloeme.

Die tuin moet goed versorg wees, klein en aangevul word met blomplante.

Buitegeboue. Eenvoudige voorwerpe (ou wiele, snaakse beeldjies), dekoratiewe komposisies of ornamente kan 'n boumuur lewend maak. Bloeiende klimplante word ook dekor.

Die materiaal sal u help om die beste klimplante en -blomme te kies: https://diz-cafe.com/ozelenenie/vyushhiesya-rasteniya-i-cvety-dlya-sada.html

Buitegeboue kan versier word met dekoratiewe elemente en blomme

Blombedding. Die gebruik van blomme van verskillende soorte en blomtyd, wat in waentjies, gieters, potte of ander huishoudelike houers geplaas word, is 'n kenmerkende tegniek vir boeremusiek. Moenie vergeet dat die voortuine met stokroos, sonneblomme en goue balle perfek in die Russiese rustieke styl pas nie. 'N Bankie en 'n jasmynbos langs die blombedding sal die algemene omgewing wonderlik aanvul.

Die prentjie en verskeidenheid blombeddings is 'n handelsmerk van die plattelandse styl

Tuinpaadjies. Tuinsones moet nie streng grense hê nie, en dit is gebruiklik om die paaie tussen hulle natuurlik te maak. Vir die skepping daarvan is granietskerm byvoorbeeld geskik. Selfs streng betonpaaie kan gediversifiseer word deur dit self te maak, hul grense met sedum of tiemie te versier. Die baan kan versier of selfs geverf word.

Die materiaal om tuinpaaie met u eie hande te maak, sal ook nuttig wees: https://diz-cafe.com/dekor/sadovye-dorozhki-svoimi-rukami.html

Selfs 'n betonpaadjie kan baie skilderagtig lyk.

Klein tuinvorms. As u 'n plattelandse somerhuisie versier, moet u natuurlike materiale gebruik: hout, klei (byvoorbeeld terracotta). 'N Wynstok, pergola's van pale, 'n houtput lyk goed.

Wanneer u klein vorms gebruik, is dit nodig om die maatstaf in ag te neem, soms kan u heeltemal daarsonder klaarkom

Watervoorwerpe. In 'n plattelandse tuin sal 'n klein dorpie, begroei met iris om die kante, goed lyk.

'N Klein watermolen in plattelandse styl lyk redelik goed en organies - jy kan kennis neem

Dit is belangrik om versigtig te wees om nie style te meng nie. Lui kabouters en giftige paddas kan alles verwoes.

Voldoening aan plattelandse geboue aan die algemene styl

Natuurlike materiale wat in die versiering en versiering gebruik word, help om die binnekant van 'n plattelandse somerhuisie die gewenste kleur te gee: hout, linne, katoen en wol, keramiek. Die atmosfeer van huisgerief, waarin daar geen plek is vir prag en pretensie nie, lok met warmte en gemak.

Die gebrek aan prag en pretensie, sluit nie die feit dat die binneversiering dalk nie goedkoop is nie

Tradisionele huise is toegerus met kaggels of kaggels, want 'n lewende vuur wat die oog trek, is nodig om die regte atmosfeer te skep vir 'n huis waarin u altyd welkom is.

Land is maklik om te herken aan die oorvloed houtprodukte en effens growwe, maar duursame en funksionele massiewe houtmeubels. Eenvoudige meubels is die basis van 'n landelike interieur. Selfs die plafon is egter hier van hout. Soms lyk dit met balke en witgekalk, en dit lyk solied en stewig, aangesien die plafon in 'n soliede plattelandse huis moet wees.

Die oorvloed van natuurlike materiale maak die omgewing gemakliker

Talle bykomstighede vul die prentjie wonderlik aan. Alles word gebruik - gordyne met ruches of borduurwerk, tafeldoeke en spreie, gebreide servette en lappieskomberse, rietmandjies, koffie- of blikkies, kleivase en dekoratiewe borde, antieke toebehore, blomme in potte.

Plattelandse styl, soos enige ander, word gevorm deur talle bykomstighede - die krag is immers in die klein dingetjies! :)

'N Ander teken van die landstyl in Rusland kan beskou word as geurige pasteie met 'n goue kors, tuisgemaakte konfyt of heuning in klein vase, en 'n samovar met medaljes wat van hitte brand.

  • Druk

Beoordeel die artikel:

(2 stemme, gemiddeld: 3 uit 5)

Deel met jou vriende!


Tuin van klippe in landskapontwerp

Die eeue oue kulturele tradisies van Japan het altyd verteenwoordigers van ander nasies gelok met hul aanloklike misterie en genade. Daar is meer en meer mense wat die atmosfeer van die Japannese lewe in hul huise en op persoonlike erwe wil herskep. Klip is die belangrikste ontwerpelement vir parke en tuine in Japan. Een van die mees algemene maniere om 'n landskap te versier, is rotstuin.

'N Tradisionele rotstuin is 'n plat area bedek met sand of klein klippies. Die hoofelement van hierdie werf bestaan ​​uit lukraak geleë ruwe klippe. In werklikheid is die chaos net duidelik: die samestelling van klippe is onderworpe aan die streng reëls van die filosofie van die Zen-Boeddhisme - een van die Japannese godsdienste. Die hele installasie bestaan ​​uit aparte groepe wat drie klippe bevat, die totale aantal klippe is 15. Die klassieke rangskikking van 'n Japannese tuin is dat, ongeag waar die besoeker is, sy blik altyd net 14 klippe sal oopmaak. Tans kan 'n perseel wat met klippe versier is, baie voorwaardelik en op 'n afstand soos 'n egte rotstuin lyk, in welke geval dit belangrik is om nie die harmonie van die eenheid van die buitekant en binnekant van die huis te skend nie:

Selfs een rou klip kan gebruik word as 'n aanduiding van 'n volwaardige rotstuin vir 'n Japannese styl:

Op die oppervlak van die sand of klippies in die tuin word volgens die Japannese tradisie spesiale groewe gemaak met 'n hark wat die klippe omring. Klein klippies simboliseer water, groot - land en vore - golwe. Byvoorbeeld, 'n oseaan met eilande:

Rotstuin is baie gewild in moderne landskap, hoewel ou Japannese tradisies nie met historiese akkuraatheid gehou word nie. Hierdie versieringstyl het egter sekere reëls: alle klippe moet noodwendig van verskillende groottes wees en asimmetries geleë wees:

U kan die integriteit van die ontwerpidee van 'n landskap in die styl van 'n Japannese tuin op die kreatiefste manier beklemtoon. Plaas byvoorbeeld 'n reghoekige platform met gebreekte klip, en maak 'n hiëroglief daarop met plat klippe van dieselfde tipe:


Style tuinkuns, soos style van interieurs, kan verdeel word in histories gevestigde en relatief nuwe, moderne. Kom ons begin met die eerstes.

Engelse of landskap landskap

Soos die naam aandui, het hierdie metode om 'n tuinperseel in Engeland te versier aan die begin van die 18de eeu vorm aangeneem.
Die hoofgedagte aan die styl is liefde en respek vir die natuurlike flora, die gemeenskaplikheid van die mens en die natuur.
Engelse handskrif is 'n balans tussen geringe nalatigheid, selfs verwaarlosing en huislikheid, goed versorgde tuin.
Harmonie word bereik as gevolg van die volgende kriteria:

  • gladde kontoere en lyne, afwesigheid van reguit en skerp hoeke
  • die eenheid van die tuin en die huis
  • vertikale tuinmaak
  • klip geplaveide, kronkelende paaie wat paaie naboots
  • netjiese grasperke as 'n plek vir passiewe rus
  • die gebruik van plante van verskillende hoogtes om reliëf- en natuurskoon gange te skep
  • oorvloed meerjarige plante
  • uitwendige natuurlike dam of stroom
  • blombeddings in die vorm van blomme "matte" en heuwels
  • oproer van kleure, kleurkontraste.

Die landskaptuin, gestileer as 'n 'wilde' hoek van die natuur, begin net buite die deur van die huis, op die gevel en hekke, verweef met klimop, druiwe en wandelaars - klim, wêreldbekende Engelse rose.

The English Garden is 'n blommefees. Van die gewildste is: rose, begonias, lobelia's, papawers, skarlakenrooi salie, veelkleurige delphinium.

Die kenmerke van 'n eg Engelse landskap is hout- of klipbankies aan die einde van paadjies, blompotte met blomme, keramiekplate wat in stegies gemonteer is, 'n romantiese tuinhuisie, klein bruggies, vervalste lanterns.
'N Kenmerkende kenmerk is die aanwesigheid van een of twee antieke voorwerpe: 'n standbeeld, 'n winkel.
Kleur - setperke afgewissel met silwer, wit, bloedrooi, lila skakerings.

Nederlandse styl in landskapontwerp

U kan 'n idee daarvan kry deur na die skilderye van die meesters van die Nederlandse skool te kyk. Dit word gekenmerk deur pastoraliteit, helder flambojansie, voorbeeldige, slanke voorkoms. Dominante van die Nederlandse styl:

  • parterre grasperk, die middel van die tuin en die trots van die eienaar
  • heining
  • min bome (blomme en struike word verkies)
  • mengborders langs die tuinpaadjies
  • rustieke dekor, snaakse beeldjies
  • blombeddings in waentjies.

Voor die gevel van die huis, weggesteek deur wingerdstokke, is daar 'n baie elegante grasperk omring deur blombeddings en sierstruike - die hart van die tuin. Bosagtige met smal blare is graan wat 'n dik, syagtige bedekking vorm, geskik. Die grasperk word beklemtoon met 'n standaardboom, 'n bofstal, 'n klein fontein of 'n klein blombedding met blomme - camassia, hiasinte, krokusse. Die grasperk word omring deur 'n heining of mengrand, 'n gemengde blomtuin met noukeurig geselekteerde gewasse.
Bolvormige plante is die gewildste: tulpe, lelies, narcissen. Onder die gunstelinge tel ook delphinium, mordovnik, vingerhoed.

'N Onontbeerlike voorwaarde vir 'n Nederlandse tuin is openheid sodat verbygangers dit kan bewonder. Daarom word vaste heinings nie geïnstalleer nie, maar is hulle tevrede met 'n heining wat van jeneverbos, bukshout, dogwood of 'n heining van seldsame vervalste stawe gemaak is.
Die paadjies is bedek met skyfies of klippies, hulle rus toerusting op waarop paviljoene geplaas word en dekoratiewe elemente. Maar die bankies word dikwels reg in die mengrand, in 'n lewende heining "gesny".

'N Nederlandse tuin is ondenkbaar sonder die handgemaakte versierings: eerstens is dit waentjies wat "vol blomme" is. Tweedens, dekoratiewe meulens en putte, sowel as wiele, hout emmers en vate, selfs laaikaste en tasse wat aangepas is vir mini-blombeddings. Beelde is dikwels snaaks en laat 'n glimlag wakker word: klipkikkers, kabouters, kraaie, meerminne.
Die Hollandse tuin se palet is weelderig groen met helder flitse van skarlakenrooi, blou, wit.

Landskap in landskapontwerp (rustieke styl)

Onskuldige natuurlikheid is die basis van die dorpstuin. Hy verklaar nie die idee van eenheid met die natuur nie, hy is die natuur self.
Gratis, rustieke ontwerp beteken egter nie 'n gebrek aan reëls nie. Daar is hulle:

  • eenvoud en geringe ewekansigheid
  • gegraveerde of geplaveide paadjies met gapings bedek met gras
  • die teenwoordigheid van vrugtebome en tuinbeddings
  • blomme groei nie net in blombeddings nie
  • rankplante, klimplante op heinings
  • dekor van "rustieke" voorwerpe - fragmente van riet, karre en wiele, kleipotte en kanne, vate
  • vrugte in die rol van blomme - pampoene, physalis, druiwetrosse en bergas
  • tuin- en wilde gewasse in een groep te kombineer.

Die uitsig op die dorps plot is die goue middeweg tussen die natuurlike verwaarlosing en huishoudelike versorging, skoonheid en voordeel.
Vrugtebome en struike, beddens is nodig; dit is die oorspronklikheid van die styl. Dit is beter om appelbome of pruime nie op 'n hoop en in 'n streng volgorde te rangskik nie, maar in verskillende uithoeke van die werf. Om 'n volwaardige groentetuin uit die beddings te vorm, is ook nie die moeite werd nie, u kan uself beperk tot pittige, gesonde kruie.

Duur, eksotiese blomme pas nie in 'n landskap vol landelike spontaniteit nie. Maar so 'n tuin sal nie sonder sonneblomme en malva, kosmos, kamille, gousblom en gousblomme doen nie.
Waar dit skemer is, kan u skaduwee-lieflike gashere, varings met tekstuuragtige voorkoms plant.
Blomme in 'n soortgelyke gebied groei nie in blombeddings nie, maar bloot op gratis grasperke, naby vrugtebome en tussen groentebeddings.

Die kenmerke van 'n rustieke plattelandse tuin is hout- of rietmeubels met 'n kunslose voorkoms, voëlhuise, swaaie, onbeskofte, handgemaakte heinings en 'n snaakse tuinverskrikker.
Die verskeidenheid landelike dekor is byna onbeperk: u kan rustieke skottelgoed en toebehore, allerhande baddens, trekstange en tuimelarms gebruik, en dit met blomme versier.

Chinese styl in landskapontwerp

Die wêreld se eerste park verskyn al duisende jare in Suzhou-distrik - Chinese landskapkuns. Dit is gebaseer op die bepalings van Feng Shui. Die beweging van water en wind, die hoofelemente in die Taoïstiese wêreldbeskouing, genereer qi-energie, wat die huis en die tuin moet deurdring. As die uitleg nie rekening hou met hierdie wysheid nie, en die vloei van qi nie reguleer nie, kan die tuin nie Chinees genoem word nie, maak nie saak hoeveel pagodes jy daarin plaas nie.

Die Chinese is seker: qi-energie sirkuleer vrylik net langs natuurlike, wonderbaarlike lyne en kontoere. Daarom kan daar geen simmetrie, parallelle, regte hoeke in die tuin wees nie.
Die Chinese tuin is ook onderhewig aan die volgende reëls:

  • alle items moet 'n enkele, volledige komposisie vorm
  • die tuin is verplig om te genees, 'n "saal" vir qigong en meditasie te wees
  • 'n nuwe landskap moet van oral sigbaar wees en die indruk skep oneindigheid landskap
  • water is teenwoordig in die hipostases van rus en beweging
  • die teenwoordigheid van 'n tee-gazebo in 'n afgeleë hoekie is ook nodig
  • uiteindelik is plantdiversiteit nog 'n geloofwaardigheid Taoïsties parka.

Die tuin in die Midde-koninkryk is 'n model van die wêreld, wat beteken dat dit baie jare gelede lyk asof denne, bamboes, rotse en strome op hul eie verskyn.
So 'n tuin moet die indruk skep van oneindigheid, asook volheid en rykdom. Waar u ook al draai, moet 'n nuwe faset van skoonheid van oral af oopgaan.
'N Strom met lopende water en 'n dam met staande water is onontbeerlike metgeselle van die Chinese park. Versigtig geselekteerde klippe is geleë in een gebied wat volgens die reëls van Feng Shui gekies is. Klippe van ongewone kleur en vorm word veral waardeer.
Die volledigheid van die komposisie veronderstel 'n tuinheining, wat egter al die krommes van die reliëf herhaal en geneig is om saam te smelt met bosse en bome. 'N Houthek, bekroon met 'n wyse aforisme, lei na die Chinese tuin.

'N Ronde teehuis word op 'n poort geplaas, vanwaar die afstand duidelik sigbaar is.
Die flora in die Chinese tuin is alles simboliek. Elke boom beteken iets: denne - sterkte, perske - geluk, jenewer - gesondheid, spar - lang lewe ... In China hou hulle van jasmyn, krisante en pioene, teerose, dahlia's, irisse.

Koloniale styl in landskapontwerp

Koloniale tuinkuns het die tradisies van die Ou Wêreld gekombineer met die praktyk van die inboorlinge, die inwoners van die kolonies. Tekens van 'n koloniale tuin:

  • eenvoudige gebruiksmateriaal
  • stoep of terras as beginpunt van die tuin
  • plante en toplaag in groot bakke
  • wit houtheining
  • verskeie sentimentele beeldhouwerke
  • vryheid, geringe afwesigheid, wat deurwerk op die manier van ontwerp.

Die koloniale tuin begin op 'n stoep met spitse en hop. Tuinpaadjies op die Hollandse manier word met skyfies besprinkel of bedek met houtvloere, vlagsteen.
Die webwerf is versier met klein beeldhouwerke van klip, albast, keramiek of hout - dit is konyne en eende, mollige engele, gerubs en cupido's.

IN stel die koloniale tuin kan ook 'n fontein bevat - 'n klein, gestileerde wasbak, aan die muur van die stoep.
Boë en pergola's, indien daar plek daarvoor is, verkieslik smeeyster, tuinmeubels - van geskaafde planke, rottang, wingerdstokke of bamboes.
Moenie die wiegstoel en hangmat vergeet nie.

Plante in 'n koloniale tuin is fassinerend met hul gevarieerde verskeidenheid. In bakke, blompotte, houers, ure blom, vervang mekaar: hiasinte, narcissen, pioene, lelies, floxs, begonia, geurige tabak en ertjies, angeliere, hortensia. Die skottelgoed waarin dit groei, kan tydens koue weer na die stoep of in die huis gebring word.

'N Sekere plek word toegeken aan eetbare en medisinale plante - salie, echinacea, sitroengras, marjolein. Vrugtebome heers onder die bome, want eers was die koloniale tuine nie soseer 'n rusplek as vrugte en groente nie.

Moorse landskapontwerp

The Moorish Garden is 'n sprokie vergestalt, 'n oase vol kleure, klanke en aromas. Prag en luuksheid is die belangrikste parameters daarvan.
Die kenmerkende eienskappe van so 'n landskap sluit in:

  • isolasie, nabyheid
  • chor-bak-beginsel in die kern van die uitleg
  • klassieke norme, simmetrie
  • blombeddings in die vorm van vierkante, soms sirkels
  • poele en fonteine ​​gevoer met Arabiese mosaïeke
  • verpligte aanwesigheid van vrugte, soet ruikende bome
    geurige blomme en kruie
  • beddens, bankies in die skaduwee.

Die oostelike tuin is versteek vir gierige oë agter 'n klipheining. Dit is 'n vierkant wat in vier gelyke dele verdeel is (chor-bak reël). Paaie, bosse, minder gereeld kanale hanteer die rol van grense tussen vierkante.
Binne elke 'legkaart' is 'n dam, 'n fontein of selfs 'n poel. Perskes, kwepers, appelkose en pere is stampvol langs jasmyn en rose, en dit dui op die hemelse bosse. Wat ontbreek?
- Dit is reg, voëls. Poue dwaal in die Moorse tuin, en hokke met kanaries en papegaaie hang in die bome.

Benewens rose word oosterse tuine gekenmerk deur tulpe, hiasinte en lelies wat in langwerpige blombeddings groei.

Die geruis van water, voëlboorde, die geur van blomme en vrugte moet oral in die Moorse arboretum gevoel word.

Besonderhede van die Moorse landskap - gemaklike, wye beddens met baie kussings, gazebo's in die vorm van tente, afdakke van dun, lugagtige materiaal en glaskrale, mosaïeke.
Die palet is sappige setperke, pers, geel, violetkleure.

Provence-styl in landskapontwerp

In werklikheid is dit die styl van Franse dorpe - terselfdertyd soet, sielvol, onbeskof en gesofistikeerd.
Konseptuele kenmerke Frans tuin:

  • vrugtebome met palmietvormige silhoeëtte
  • klipterrasse, stutte van ou, growwe tuff, sandsteen of skulprots
  • baie kleure pastelskakerings
  • beddens met provencale kruie
  • gazebo's "semi-antiek" met dieselfde meubels
  • pergola's en traliewerkies
  • klipput en / of fontein
  • smal geplaveide paadjies benewens die wye hoofpaaie.

Meestal is Franse wingerde aan die hange geleë, dus word die tuine gewoonlik versterk met terrasse en klipstrukture. Eintlik is 'n paar breë treë genoeg om u aan hierdie tradisie te herinner.

Die knoetserige metselwerk bedek met rankplante is 'n handelsmerk van die Provençaalse styl, waarin elke voorwerp in 'n ligte sluier van argaïsme toegedraai is.

Plante word gekies met blare van verskillende, maar sagte skakerings - appel, olyf, linde, appelkose, platane, Dubrovnik, druiwe.
Die hoofpaaie is bedek met keramiekteëls, reghoekig of vierkantig, en ekstra is met wit sand besprinkel.
Die skaduwee in die Franse tuin word geskep deur pergola's wat wisterias en clematis ondersteun.
Die water in die suide is 'n ware waarde, dus moet 'n mediumgrootte fontein van wilde klip op die terrein 'registreer'.
Die "hoogtepunt" van die Franse tuine is die fonteine ​​wat in die murasie van die keermure ingebou is. Voorheen was daar ook 'n put, maar dit word vandag vervang deur 'n swembad waarvan die sye versier is met keramiekvase met blomme.

Daar is baie blomme: hortensia's, delphinium, lavatera, cosmeya, lupien ... Pittige kruie word nie minder bevoordeel nie: laventel, hisop, roosmaryn, tiemie, anys, oregano, kruisement, tiemie.
Vir kleur word pampoene en sierkool by die beddens gevoeg.

Om 'n hoek van 'n Franse dorpie te skep, is 'n delikate saak, want baie plante sal moet soek na voldoende vervanging. Die grootste probleem is om vrugte- en sierbome, struike, blomme en kruie in die regte vlakke te rangskik sodat die tuin die hele jaar deur 'n integrale, kleurvolle prentjie bly.

Die tuinhuisie en tuinmeubels is meestal van hout, met patina en krake. Vir verhoogde gemak word kussings op stoele en bankies neergelê, en die ingang na die prieel is bedek met moeselien.
Die skakerings van die Provençaalse tuin is saggroen, wit, pienk, hemelblou en natuurlik laventel.

Gereelde (klassieke, formele) styl

Uitstekende voorbeelde van so 'n landskap is die ensembles van Peterhof, Versailles, Sanssouci, Tuileries, Hyde Park en ander komplekse.
Gereelde styl, soms genoem landskap barok, sy oorsprong in Frankryk, is die kern van sy konsep “die mens - die argitek van die natuur”.

Klassisisme, in die boesem waarvan hierdie tuinontwerp gevorm is, het rasionalisme verkondig en logika, helderheid van proporsies voorgestaan. Dit is geen wonder dat veral die gewone styl gekenmerk word deur:

  • spieëlsimmetrie, reguit stegies, perfekte geometrie van blombeddings en grasperke
  • die hoofpartner is 'n reghoekige grasperk versier met 'n antieke standbeeld, 'n pragtige blomtuin, vase, gekleurde sand en gruis
  • fonteine, beeldhouwerke en blombeddings as samestellingsentrums
  • bosquets - groen "kamers" omring deur mure van afgewerkte bome en bosse
  • 'n oorvloed rante langs die paadjies - langwerpige blombeddings wat 'n komplekse patroon vorm
  • meer kunsmatig as damme met 'n volkome gereelde, geometriese vorm
  • klassieke gazebo's en gazebo's op die kruising van die stegies, wat dien as uitkykplatforms vanwaar u die tuin kan bewonder
  • streng silhoeëtte van topiaire, blompotte met blomme
  • antieke beelde of beeldhoukomposisies.

Alle klein argitektoniese vorms in die tuin - van fonteine ​​en beeldhouwerk tot tuinbankies - word op noukeurig geselekteerde punte op die kruisings van paaie geplaas om die simmetrie van die gebied te beklemtoon. Benewens die gelyste artikels, word kolomme en klipballe, ysterpergola's en boë, duidelik omskryf, lewendige grense baie gebruik in klassieke tuine.

'N Spesiale rol in die gewone landskap behoort aan lae bome en struike met digte krone, wat die vorm wat deur tuiniers gestel is, perfek behou, dit is: sipresse, thuja, euonymus, lindebome, spireas, esdoorns. Van die blomme word voorkeur gegee aan tulpe en lelies, siklamen.
Skakerings van 'n klassieke tuin, benewens natuurlike groen - wit, blou, liggeel.

Landskap in die styl van 'Russiese landgoed'

U kan in die gees van hierdie styl kom deur Russiese klassieke te lees. Die enigste jammerte is dat die Russiese skaal, tipies van ou tuine, nie in 'n klein area vergestalt kan word nie. Benewens die skaal, word die herehuisstyl deur die volgende aksente onderskei:

  • vaartbelynde vorms en gladde lyne
  • ou linne, eike met groot stamme en verspreide krone
  • skaduryke, afgesonderde hoeke
  • antieke beeldhouwerke
  • kunsmatige dam
  • grasperke met wilde plantegroei
  • paviljoen of rotonde
  • heinings, verhoogde blombeddings
  • vervalste lanterns.

Die atmosfeer van die Russiese tuin is kalm en bedagsaam, dit is goed om daarin af te tree met 'n boek, droom van liefde.

Wanneer u 'n tuinlandgoed toerus, moet u te korrekte vorms en voetpaadjies vermy wat ongewoon is vir die Russiese mentaliteit.

Bankies, swaaie en gazebo's het 'n dowwe kleur, meestal wit.
Moenie meegevoer raak met eksotiese blomme nie, en dit is beter om grasperke bedek met klawer en paardebloems bo grasperke te verkies. Daar moet verskeie naaldbome wees, waaronder die spar - die embleem van die Russiese woud.

Onder die bykomstighede, benewens die genoemde, is daar ook blompotte, ou, mosagtige standbeelde, ysterroosters.
Die gamma van die Russiese tuin is waterverf, sonder harde komponente, wit, hemelse, pienk, lila en roomkleurige skakerings is daarin.

Mediterreense (Italiaanse) styl van tuinontwerp

Dit is 'n suidelike weergawe van die landskap, 'n oord naby die huis.
Ekspressiewe beroertes:

  • spel van lig en skaduwee
  • patio as die middelpunt van die komposisie
  • tropiese plante in keramiekbakke
    swembad
  • pergola's en sambrele
  • wye, wit geverfde bankies
  • mosaïek geplaveide paadjies en platforms
  • klipterasse of breë trappies.

Mediterreense tuin - 'n sintese van klippe, terracotta, plante wat die water in die swembad omring. Die uitleg is streng, omdat die tuisland van die klassieke kanonne die Middellandse See, Hellas en Rome is.
Die patio is bedek met keramiekteëls vir luifels met wit, blou, geel doek.
Die gebied word met palmbome in bakke, sipresse, magnolia's, akasia, silwer olywe, amandels en pistache vergroen. Toon topkuns en sny krone in die vorm van balle en piramides. Krokusse, hiasinte, klimrose, leeuwebekkies en levkoi, lelies, primula word gekweek. En ook gedroogde blomme - immortelle, kermek, dekoratiewe boë en graan.

Pergola’s wat met klimop verweef is en oor stegies hang, sal grotte pas in die konsep van die Italiaanse tuin.

Bykomstighede en dekor - amfora-vormige vase, blompotte op die agtergrond van wit mure en luike, Korintiese kolomme en portieke, nabootsing van antieke ruïnes.
Die kleure van die tuin is skakerings van sand en see.

Japannese landskapontwerp

'N Tradisionele tuin in Japan is deel van die wêreldbeskouing, 'n gebied nie vir plesier nie, maar vir nadenke en nadenke. Daar is geen ongelukke daarin nie, estetika ter wille van estetika: alle komponente simboliseer sekere elemente, druk yin en yang uit.
Westerse rasionalisme met sy reguitheid, onnatuurlike simmetrie en meetkunde is vreemd aan Japannese tuine.
In werklikheid is dit 'n rolverdeling, 'n speelgoedkopie van 'n grootskaalse landskap waarin riviere en berge, hoë bome en lae bosse is.

  • asimmetrie as basis van beplanning
  • baie klippe van groot klippe tot fyn gruis, groepe daarvan (rotstuine)
  • boomkrone soos heuwels
  • verskeidenheid reservoirs: stroom, dam, klipbak met water
  • geplaveide, stap-vir-stap roetes
  • Droë stroompies
  • mos, varings
  • bamboes heinings, hekke
  • gazebo - teehuis.

Die Japannese tuin word gekenmerk deur sy afsondering - dit word meestal agter mure weggesteek, waardeur dit sowel as klippe en grotte geassosieer word met 'n toevlugsoord.

Alle waterliggame in 'n Japannese tuin het 'n natuurlike voorkoms - dit wil sê, hulle is nie fonteine ​​of poele nie.

Een van die belangrikste kenmerke van 'n Japannese tuin is die natuur buite die seisoen. Daar word beplan om op enige tyd van die jaar besinning en besinning te vergemaklik. Die tuin moet in die vroeë lente en laat herfs en selfs in die winter aangenaam wees. Om dit te doen, gebruik hulle nie net immergroen plante nie, maar ook Japannese lanterns in die takke, bome met kronkelende stamme, bisarre wortels en dryfhout.

Die kenmerke van 'n tuin in Japannese styl is bankies gemaak van ongeveer gesaagde hout of klip, sierlike, geboë brûe oor strome, toue.
Die paadjies in so 'n park is nie maklik nie, dit simboliseer die lewenspad en is bedek met plat, elke stap, klippe.
Tipiese flora - denne en esdoorn, kersie, bamboes. Dit is noodsaaklik om plante in te sluit waarvan die blare 'n bloedrooi, bloedrooi, bloedrooi kleur kry.
Die spektrum van die Japannese tuin is grysgroen, wit, bruin, rooi-bruin, karmien-oorgange van kleur na kleur is vaag, vaag.

Alpynse styl in landskapontwerp

Die 'berg'-tuin is nie net 'n baie skilderagtige opsie nie, maar ook maklik om te onderhou. Daar is baie klippe in, en hulle het nie bevrugting, voeding, uitplant nodig nie. Daarbenewens word die Alpynse styl in landskapontwerp onderskei deur:

  • verligting, heuwelagtig
  • gebrek aan heinings, heinings
  • gazebo's waar die tuin en omgewing duidelik sigbaar is
    beddens tussen klippe.

Gebruik die klippe vir die rangskikking van 'klein Switserland' - van klippies en gruis tot rotse van graniet en sandsteen. Elke klippie moet 'n geskikte plek kry. Dit is egter nie moeilik nie, want in so 'n tuin is alles van klip gemaak: blombeddings, strome, brûe daarbo, paadjies en podiums ... En natuurlik alpiene glybane.

Sonering in 'n alpiene tuin is voorwaardelik: erwe word gedeel deur podiums, hoogteverskille, 'droë' strome. Die alpiene landskap het geen duidelike grense nie en skep 'n enkele geheel, nie net met die huis en ander geboue nie, maar selfs met die landskap wat verder as die terrein strek - in elk geval moet dit in harmonie daarmee wees.
Gazebo's in die tuin is op die hoogste punte geleë (egter onder die huis), sodat u van daar die rotsagtige panorama kan bewonder.

Die kenmerke van 'n tuin in 'n alpiene styl is eenvoudige afdakke van hout, 'n groot aantal reghoekige, vierkantige houers vir plante, 'droë' stroompies, klein watermassa gekoppel aan alpiese glybane of aan mekaar, 'n spiraalvormige bed van kruie uitgevoer met klippe.

Plante - berg denne, dwerg thuja en spar, jenewer, berberis, kamperfoelie, chubushnik, Japannese kweper, bessiegewasse. Die toon onder die kruie word aangegee deur meerjarige plante: varing, gashere, alpiene asters, klipgewasse, armeria, graan en als. Plante word op eilande geplant en probeer wissel tussen mono-tuine (byvoorbeeld net van heide) met gemengde groepe. Madeliefies, viooltjies, zinnias, lupiene, floxs, leeuwenbek, papawers, klokke word in houers gekweek. Vertikale tuinmaak word nie agterweë gelaat nie, met die hulp waardeur skielike oorgange van die een fragment van die tuin na die ander verborge is.

Die Alpiene palet lyk soos 'n kaleidoscoop: die grys, blouerige kleur van die klippe bevat nuanses van wit, pers, skarlakenrooi, geel, koringblomblou.

Minimalisme in landskapontwerp

Ondanks die feit dat die rigting lakonisme en uiterste eenvoud impliseer, is dit moeilik om die idee van minimalisme in die tuin te implementeer. Dit moet immers geïmplementeer word met behulp van die minimum aantal gereedskap.
Die beginsels van so 'n tuin:

  • gebruik van reliëfverskille vir verdeling in sones
  • ruimte, isolasie van voorwerpe
  • trappies, trappies
  • reguit soos pyle van die baan
  • geometriese gewone dam.

Tuinbykomstighede en minimalistiese tuindekorasie het iets gemeen met hi-tech, maar is minder uiteenlopend. Dit is veral gepoleerde balle van metaal, klip of beton, streng maar effektiewe diodelampe, geverfde gruis, liggewig buitemeubels van plastiek of aluminium.

Gruis en gebreekte klippe kan grasperke heeltemal vervang. Bome en struike word gekenmerk deur grafiese vorms - dit is platane, sparre en thuja, kolombome.

Vir vertikale tuinmaak word hop, actinidia, wilde druiwe gebruik. Sedges en varings, mosse en grasse is geskik om die grond te bedek.
Blomme?
- Selfs minimalisme sal nie daarsonder nie, maar daar moet min helder plante wees, twee of drie gewasse. Zinnias, petunias, asters, krisante word in hout- of plastiekbokse geplant, wat die stedelike gees van die styl beklemtoon.
Minimalistiese verf - grys, silwer, wit, beige, ligbruin.

Modern in landskapontwerp

Om te verheug en te skok is sy taak. Modern is bekend vir sy gesofistikeerdheid, lui vaartbelyning van vorms, elegansie en subtiele luuksheid. Sy aanwysers:

  • klem op die struktuur van die tuin, op klein argitektoniese vorms
  • gladde, geboë, golwende lyne
  • gebruik van moderne materiale
  • oorvloed aksente
  • kontras van kleur en teksture, afwisseling van goed beligte gebiede en donker areas
  • asimmetriese blombeddings en blombeddings.

Modern is nader aan die landskapstyl met sy verwerping van die regte buitelyne wat nie inherent is aan natuurlewe nie. Maar die vryheid van styl is nie onbeperk nie; dit word selfs goed gedoseer.

Die fokuspunt van die Art Nouveau-tuin is die stylhuis. Die plantegroei word in groepe geplant, in die middel waarvan iets ongewoon is, byvoorbeeld 'n eksotiese struik of 'n boom met oorspronklike kleur blare, helder bessies, 'n spoggerige stam.
Om kontraste te skep, kombineer hulle lang eikehout en hurkwilg, algemene soorte met dwerge. Klimplante soos wilde druiwe, klimop en clematis word baie gebruik.

Pretensie, geheimsinnigheid, wat die styl vereis, word bygevoeg deur irisse, lelies, nasturtiums, papawers, lelies van die vallei, narcissen, bont vetplante en takagtige varings.

Besonderhede van die Art Nouveau-tuin - duidelike buitelyne van blomhouers, groot beton- of terracotta-blaaie, tekstuurtuinparket, beeldjies van voëls, kewers en skoenlappers. En ook vervalste tralies met 'n blompatroon, gemonteer in gazebo's, bankies, lanterns en heinings.

Die kleure van die tuin is beige, sjokolade, silwer, pienk, bordeaux, blou.

Hoëtegnologie in landskapontwerp

Ja, hierdie modieuse styl het die natuur binnegedring en dit onderwerp aan die nuutste tegnologieë. Hierdie landskap word gekenmerk deur:

  • ekspressiewe, gekapte vorms, duidelike grense, regte hoeke
  • gepoleerde klip en hout
  • groot dele gemaak van glas, metaal, afwerking met saamgestelde materiale
  • reguit of sigsag stegies
  • baie versorgde, gladde grasperk
  • steun vir vertikale landskap
  • gebosselde dam in betonrand
  • reguit soos trapsleutels
  • moderne lampe as versieringsmiddel en landskapbeligting
  • heinings in die vorm van blokkies, reghoeke, balle.

Hoëtegnologie maak nie voorsiening vir helder blombeddings nie, en dring daarop aan om welige blombeddings, 'n oorvloed kleure, te laat vaar.
Vir die landskap moet hulle nie baie hoë bome en struike met harde, digte krone kies nie - bukshout, spar, jenewer, plataanbome.
'N Heining word gevorm van berberis, meidoorn, cotoneaster. Klein, eienaardige blombeddings van varings, gashere, vetplante word op die grasperke gelê.

Reguit paadjies word netjies en dig bedek met betonteëls, houtblokkies, of besprinkel met wit, geverfde gruis.

Daar kan verskeie kunsmatige damme wees, outonoom of onderling verbind, noodwendig van die regte vorm, met beton "banke".

'N Hoëtegnologiese tuin is egter glad nie versier nie. Dit is versier met balle en bolvormige vase gemaak van gepoleerde klip en spieëlmetaal, abstrakte monumente, LED-lampe.
Houers vir plante, sye van die swembad en trappe daaraan, futuristiese beeldhouwerke is toegerus met egalige "ruimte" -beligting.
En ook onder die bykomstighede - sferiese hakies van metaal of hout, kunsstene, CD's op takke.

Die algemene geur is 'n mengsel van grys, sjokolade, silwer, blou, pers. Verdun die ingehoue ​​palet met strepe van rooi, rooi, swart.

Ekostyl in landskapontwerp (natuurtuin)

Eko-styl landskapontwerp is vandag 'n mode stokperdjie. Die kern van die idee is die minimum indringing in die natuurlike omgewing om die maksimum natuurlikheid van die landskap te behou.
Naturgarden is 'n plaaslike, selfversorgende ekosisteem waarin alle elemente verbind word en mekaar ondersteun. Die tekens daarvan:

  • natuurlike materiale tipies van die omgewing
  • egtheid, wonderbaarlike verligting
  • kombinasie van tuinblomme met wilde plante, plante en klippe
  • natuurlike grasperke, nie bedek met gras nie, maar met wilde veld
  • ongelyke, afwisselende paaie, onverskillig, gevoer met klippe met gapings
  • bosbome en struike.

Die basis van die eko-tuin is die flora kenmerkend van die omgewing. En nie net omdat dit aan die kriterium van maksimum natuurlikheid voldoen nie. Maar ook omdat sulke plante bestand is teen plae en nie chemiese beskerming benodig nie.

Die paadjies is bedek met klip, gras of klippies - dit moet nie reguit wees nie, maar nie te kronkelend wees om nie uit die omgewing te staan ​​nie.

Die kenmerke van ekologiese ontwerp is primitiewe meubels van hout, wingerdstok of rotan, 'n kliphaard of kaggel, 'n hut of 'n skuur. Stompe en dryfhout, gesnyde bome in die eko-tuin vervang bankies en standbeelde, en 'n klein moeras, omring deur riete, is 'n fontein.

Die tuin se dekor is diskreet: lanterns, byvoorbeeld, uit bottels wat aan bome hang, voëlvoerders, kunsvlyt van wingerde of hennep. Versier 'n eko-terrein en 'n huis vir kewers, 'n byekorf.

Plante word so gekies dat dit tot voordeel van die fauna is, oor die weg kom met insekte en voëls. Dit is byvoorbeeld heuningdraende blomme wat bye aantrek, bossies waar krimpvarkies sal begin, bessies waarop voëls sal voed.
Die palet van die ekologiese tuin is sagte, natuurlike kleure.

Die tuin is 'n uitbreiding van die huis en u kies nie die styl as u blomsaad en boompies koop nie. En nog baie vroeër, wanneer u besluit wat die buitekant van u huis en sy meubels is. U moet erken dat dit moeilik is om u 'n gewone tuin voor te stel, aangrensend aan 'n hoëtegnologiese huis. Of 'n oosterse, Islamitiese landskap met 'n Engelse kothuis ...
Dit is egter glad nie nodig om die een of ander landskaponderneming te probeer beliggaam nie, en gebruik alles, van A tot Z, in stylbronne. Soms is 'n paar of slegs 'n paar stylelemente genoeg om die tuin 'n skouspelagtige, onvergeetlike voorkoms te kry.


Aanbevelings vir die ontwerp van landskapontwerp in landelike styl

Dit is beter om strukture van hout met wit verf te verf, want hierdie kleur sal 'n helder kontras wees met die bont plante wat in landelike landskap gebruik word.

Stel tuingereedskap ten toon as kuns. Gebreekte grawe, harkies en gieters wat al deur roes aangeraak is, sal u tuin die antieke effek gee.

Om mandjies met blomme op te hang, sal 'n plattelandse huis perfek aantrek. Stel ook 'n paar mandjies reg langs sy ingang op.

wiele - 'n element van landskapontwerp in 'n rustieke styl


Dacha in klassieke tradisies

LEES OOK ... Goeie vraag: koop of bou 'n huis - wat is meer winsgewend. Dus, jy het 'n somerhuisie gekoop ... Wat om verder te doen? Waaraan het u aandag gegee? Hoe kan u foute vermy wanneer u 'u' huis kies?

2. Die vorm van die vizier Die stoep kan verskillende vorme hê - "huis", "skuif", "boog". Dit kan langs die muur van die huis grens of in die dak val. Sodat na die reën of as die sneeu smelt, daar geen druppels op die gevel is nie, moet die aansluiting van die visier met die muur van die huis verseël word. Dit is beter om die afdak met dieselfde dakmateriaal as die hoofgebou te bedek. Advies: wanneer u 'n afdak met 'n lakenbedekking (leisteen, euro-leisteen, metaalteëls) ontwerp, moet u die breedte en lengte van die laken, indien moontlik, by die grootte van die afdak kies, sodat daar geen oorblyfsels is nie, voorbeeld, ¾ van die vel.

Russiese herehuisstyl Dit is 'n ou huis, wat vir baie geslagte van die gesin onthou is, wat baie keer aangevul en herbou is. Die buitelyne daarvan kan bisar wees, maar dit behou warmte en herinneringe. Die tussenverdieping, stoep en stoep is amper onontbeerlike eienskappe. Die tuin is 'n wedstryd vir hom. Hy was gereeld en landskapagtig, en het die kenmerke van albei style behou. Die ou tuin word aangevul met dekoratiewe saailinge, voor die huis is daar 'n wye weide (binne die beskikbare ruimte is die belangrikste om 'n uitsig te hê) met 'n blombedding, en die grense loop glad in die bos in. Daar is beslis 'n boord met frambose en appelliefies en 'n groentetuin. En as daar ruimte is - 'n dam.

14. Dacha in klassieke tradisies Wat: 'n ou gesinsdacha Waar: Moskou-streek ► Projekontwerper: Yulia Nesterova Die ontwerper Yulia Nesterova het 'n interessante taak gehad: om 'n gesinsdacha in die Moskou-streek in 'n nuwe een te verander, wat oud moes bly. Hier moes 'n ruimtetydgat ontstaan ​​het: die verlede, of die hede, of Rusland, of Europa. Die klassieke landelike interieur is gevleg uit besonderhede: gebreide tafeldoeke, paneeldeure, luggordyne, gekleurde glas op die stoep, vintage en verouderde meubels, skottelgoed asof uit die verlede, keramiek, bokse, antieke dekor ... En terselfdertyd - volledige toerusting met huishoudelike toestelle wat nie maklik is om te sien nie.

Wys ons somerhuisies "moeg vir die son" Neem 'n foto van u somerhuisie vir ons of wys vir ons foto's van u somerhuisie van die afgelope jare en somerhuisies! Ons wil u ou professorale huise, geboue op 'n perseel met eeue oue denne sien wat u oupas geplant het. Deel u familieverhale met ons, ons wil u ou geboue en interieurs sien. Vertel ons wat jou dacha interessant (of, miskien, beroemd) is. Feit: Het jy geweet dat die beroemde bioskoop-dacha uit Mikhalkov se film "Verbrand deur die son" in die lewe aan die oudburgemeester van Nizjni Novgorod Dmitri Bednyakov behoort het? Boonop is die meeste binnenshuise artikels die eiendom van die huis en nie enige rekwisiete nie.


Kyk die video: Hoe is het om in Canada te wonen? Rondleiding door een Canadese buurt