Phytoplasma van die peerafname: die behandeling van peersaligheid in die tuin

Phytoplasma van die peerafname: die behandeling van peersaligheid in die tuin

Deur: Teo Spengler

Wat is peerversakking? Soos die naam aandui, is dit nie 'n gelukkige diagnose nie. Hierdie siekte veroorsaak dat vatbare peerboomsoorte in gesondheid afneem en sterf. Aangesien daar geen effektiewe behandeling met peerafval is nie, is dit die beste manier om weerstandbiedende plante te koop. Lees verder vir meer inligting oor simptome van peerafwykingsiekte.

Wat is Pear Decline Disease?

Peerafname is 'n ernstige, dikwels dodelike peerbome-siekte wat veroorsaak word deur 'n fitoplasma wat genoem word Candidatus Phytoplasma pyri. Dit is 'n mikoplasma-agtige organisme sonder stywe selwande.

'N Boom word besmet met hierdie peerafname phytoplasma deur insekte genaamd peer psylla. Die peerpsylla self word besmet met peerafname phytoplasma deur die blare van besmette peerbome te vreet. Sodra dit besmet is, bly 'n psylla besmet en kan die siekte aan ander gasheerbome oordra.

Dit is ook moontlik vir 'n peerboom om phytoplasma van peerafname te kry as 'n besmette boomgedeelte daarin ingeënt word. Die patogeen oorwinter in die wortels van besmette bome om weer in die lente aan te val.

Nie elke spesie peerboom is ewe vatbaar vir hierdie siekte nie. Aangesien daar nog geen effektiewe behandeling met peerafval gevind is nie, moet u soorte plant wat die peerafname phytoplasma weerstaan.

Kies 'n gekweekte peerboom wat 'n onderstam van huishoudelike plante gebruik Pyrus communis. Die kans dat dit phytoplasma van die peer sal vang, is baie minder as vir bome met Asiatiese onderstamme soos P. ussuriensis, P. serotina of P. pyricola.

Ander verdraagsame onderstamme is beskikbaar. Dit sluit in Bartlett-saailing, Winter Nelis, Old Home x Farmingdale en Pyrus betulaefolia.

Simptome van afname in peere

Peerbome geënt op uiters vatbare Asiatiese onderstamme wat aangeval word deur die afname van fitoplasma, val skielik inmekaar as lote doodgaan en blare rol, rooi word en val. As gevolg hiervan gebruik min pêresoorte wat in die handel beskikbaar is Asiatiese onderstamme.

As u peer tot verdraagsame onderstamme ingeënt word, sal u 'n stadige agteruitgang sien as die boom stres weens water of voedingstowwe. Bome op verdraagsame onderstamme kan matige simptome van peerafwykings toon wanneer baie psylla gedurende die vroeë groeiseisoen voorkom.

Met behoorlike versorging, insluitend voldoende water en voedingstowwe, sal verdraagsame bome voortgaan om pere te produseer, selfs nadat hulle die fitoplasma dra. Die vermindering van die populasie van psylla verminder ook die simptome van hierdie bome.

Hierdie artikel is laas op:

Lees meer oor Pear Trees


Vuurligsiekte op pere

Vuurroes word, anders as die meeste vrugteboomsiektes, veroorsaak deur bakterieë wat deur bye, plantluise, peerpsylla en ander insekte van boom tot boom versprei kan word. Die bakterieë val hoofsaaklik takkies en jong lote aan.

Aangetaste takke verdor en word swart of bruinswart, asof dit verskroei is. Die meeste takwenke, sodra dit besmet is, verwelk vinnig en kry die vorm van 'n herder. Die bakterieë kom die boom binne deur die bloeisels of deur welige, sagte, nuwe groei. Sodra hulle binne is, vermeerder hulle vinnig en begin hulle na die wortels werk. 'N Oranje-bruin vloeistof sal uit pustules aan die boom uitloop, veral op warm dae. Hierdie vloeistof bevat 'n groot aantal bakterieë wat deur reën of insekte versprei kan word. Die bakterieë vorm 'n kanker onder die bas en oorleef daar deur die winter en besmet die volgende jaar meer bome.

Snoei om Fireblight te beheer

Brandroes is 'n baie ernstige siekte in die meeste dele van die land. Dit kan alle vatbare bome in 'n boord in een seisoen uitwis. Dit kan egter beheer word. Brandroes is die skadelikste tydens blom, wanneer die bloeisels toegangspunte vir die bakterie word. As u 'n mini-boord van -20 tot 30 peerbome het, sal dit betaal word om 'n antibiotiese spuitstof of stof te gebruik tydens blom en kort daarna om te voorkom dat die roesbakterieë voortplant. Brandroes versprei vinnig in warm, vogtige weer, so kyk die bome op sulke tye noukeurig na tekens van verwelking. Verwyder alle suiers en sny besmette takke af voordat die bakterieë die boom verder aanval. Sny die verwelkende tak met 'n skerp snoeiskêr minstens 8 sentimeter onder die punt van die laaste sigbare verwelk. Dompel die skêr na elke snit in 'n oplossing van 1 deel huishoudelike bleikmiddel in 9 dele water om te verhoed dat bakterieë van die een tak na die ander oorgedra word. (As u klaar is, was en olie u gereedskap om skade aan die bleikmiddel te voorkom.) Ontmoedig welige groei, want dit is baie vatbaar vir brandroesbeskadiging. Verwyder indien moontlik ander plante wat as gasheer vir die siekte kan dien, insluitend wilde appels, meidoorn, bergas en cotoneaster-heinings. Snoei brandroes in die winter uit wanneer bome dormant is. Blare wat in die herfs op besmeerde takke agterbly, kan probleme aandui. As u snoei voordat die sap in die lente begin vloei, hoef u nie u gereedskap na elke snit te steriliseer nie.

Beheer plantluise en peerpsylla om te voorkom dat hulle die siekte versprei. Die vernaamste plaag van peerbome in die oostelike en westelike (maar nie sentrale) Verenigde State is die peerpsylla. Hierdie rooibruin insek ontwikkel vinnig weerstand teen chemiese bestryding, dit veroorsaak aansienlike skade deur die verspreiding van peer en brandroes en die plantsap uit te suig. Die insekte gee 'n klewerige stof, heuningdauw, uit waarop 'n swart swam groei. Geel baadjies kan rondom die swart swam saamtrek, wat dui op plaagaktiwiteit. Beheer volwassenes met sluimerende oliesproei in die herfs wanneer dit die meeste vatbaar is. 'N Valbespuiting is beter as 'n lentebespuiting omdat dit baie van die voordelige insekte wat baie vroeg in die bome voorkom, nie sal beïnvloed nie. Gebruik, indien nodig, 'n sluimerende oliesproei in die lente om eierlegging te voorkom en om aktiewe volwassenes wat dood is, dood te maak. Volwassenes begin eiers lê as die temperatuur tot 70 ° F word, soms by effens laer temperature op 'n sonnige dag sonder wind. U moet 'n vergrootglas van 10 krag gebruik om die geel eiers aan die onderkant van die knopskale te sien. Sodra u eiers kry, moet die eerste oliebespuiting aangaan. Spuit weer 7 dae later. Die insekte hou nie daarvan om eiers op hierdie olierige oppervlak te lê nie. Sorg dat u die boom deeglik bedek - totdat dit drup. Gebruik gedurende die groeiseisoen 'n insekdodende seepspuit om die peer-psylla-aktiwiteit te beperk.


Siektes van die ornamentele peerboom

Die ornamentele peerboom is 'n wonderlike teenwoordigheid vir 'n tuin. Dit verskil van die eetbare pere. Die Pyrus calleryana kom uit China.

Gedurende 'n jaar verander dit die kleur van die blare en is dit nooit dieselfde boom van seisoen tot seisoen nie.
Sonder twyfel is die ornamentele peerboom 'n goeie keuse vir u tuinontwerp. Soos elke plant, moet dit natuurlik versorg word, en u moet weet wat die probleme is wat tydens die groei kan voorkom.

Die probleme wat voorkom, is soortgelyk aan die van die appel, roos, braambos, aangesien dit uit dieselfde familie kom. Die tipologie van peerbome versamel name soos Chanticleer Pear, Bradford Pear en die Cleveland-boom.

Die groei van takke is in 'n regop posisie, hulle skeuring word opgelos deur gereelde snoei.
Maar daar is 'n paar siektes wat u moet dophou.
Die brandroes siekte is die kragtigste plaag. Dit kan die boom binne 'n kort tydperk vernietig. Dit verskyn gedurende die lente op die jong blare. Die teken wat u waarskynlik sal sien, is 'n taai stof op die stingels. Om dit te beveg, spuit enige soort kunsmis wat bestand is teen bakterieë.

Nog 'n siekte is blaarskerph. Die regte tyd om te verskyn, is wanneer skielike veranderinge in die temperatuur plaasvind en die lug droog en warm is. Omdat die wortels nie water aan die blare voorsien nie, val hierdie siekte die boom aan. Om dit te voorkom, moet u seker maak dat die peerboom deurentyd 'n klam grond het en dat geen snoeisnyers of grasmaaiers die wortel sal beskadig nie.
'N Ander ernstige probleem is die blaarvlek siekte. Soos die naam aandui, het blare kolle en begin dit val. Hierdie kolle is in 'n grys kleur, met wit middelpunte. As u die plaag aan die begin sien, kan u gewone plaagdoders spuit. As die siekte te veel versprei, sal die blare hobbelig wees.

Die wortels kan deur verrotting aangeval word. U kan hierdie probleem benoem as katoenwortelvrot. Wat gebeur, is dat die blare gedurende die somer verdof, wanneer is die aktiewe tydperk van die verrotting. As u dit nie betyds vang nie, kan die boom doodgaan, alhoewel gesonde blare op die takke kan bly. Wat u kan doen om te voorkom, is om die grond te besproei en swamdoders van 'n hoër gehalte toe te dien.

Die peerboom kan nou beïnvloed word deur ander siektes wat nie hier uiteengesit is nie, soos blase, laatblaarvrot, soet vorm. Doen dus navorsing om die gesondheid van u sierplant te beskerm. As u die simptome ken, sal u dadelik kan optree en die tuin sal lank pragtig lyk as gevolg van die sierperenboom.


SIEKTE EN GESONKE GEBIEDE VAN BAS

As u 'n siek gebied van bas aan u boom kan sien, vermoed u kanker, veral as dit waar 'n tak voorheen gesnoei is. Die bas sal eers gesplitste en effens gesink word - die gesonke area sal groter word namate die siekte vorder. Die siekte val eers die vlesige hout onder die bas aan, as u 'n bietjie bas afskil en onderaan bruin siek hout sien, kan u boom kanker hê. Canker verskyn dikwels as ringvormige skeure in die bas. Klik hier vir volledige inligting oor die identifisering, behandeling en voorkoming kanker op peerbome.


Chemiese beheer

Daar is min opsies om brandroes met chemikalieë te behandel. 'N Bordeaux-mengsel van 1 liter water, 1 pond kopersulfaat en 1 pond kalk sal die waarskynlikheid van nuwe infeksies verminder wanneer dit gedurende die lente maande elke vyf dae op die boom gespuit word. Dit sal egter nie alle nuwe infeksies voorkom nie, en het geen invloed op bestaande infeksies nie. As ander opsies misluk, kan u brandroes behandel met 'n kommersiële bakteriedoder wat streptomisien bevat. Meng teen 1 eetlepel per 2 1/2 liter water en spuit blare en bloeisels elke vier tot vyf dae gedurende die blomseisoen. Alhoewel dit tegnies veilig is vir gebruik, het streptomisien antibiotiese eienskappe by mense en kan dit velirritasie veroorsaak, en dit moet dus nie as 'n eerste behandelingsopsie in tuistes gebruik word nie.


Peer siektes: die besonderhede van voorkoms en behandelingsmetodes

Daar is baie siektes waarvoor vrugtebome geneig is. Hulle moet betyds genees word, anders hou die boom op om vrugte te dra of sterf dit selfs.

Die onderwerp van vandag se artikel is dus peersiekte. Daar is verskillende soorte. Ons taak is om die funksies en metodes om sulke infeksies te bekamp, ​​te beskryf:

  1. Swart kanker is 'n siekte wat gevaarliker is vir die appelboom. Vir 'n peer is die skade nie so beduidend nie, maar ook beduidend. Dus, peersiektes, waarvan die basis swartkanker is, kan in verskillende vorme uitgedruk word. Een van die gevaarlikste is die beskadiging van die bas aan die bolle en takke. Eerstens verskyn daar klein wonde wat omring word deur 'n donker pers vlek wat depressief lyk. Later begin dit groei. Beskadigde gebiede is bedek met knolle en skeure, blare is bedek met kolle met 'n bruinerige tint. Die erns van hierdie peersiekte is dat die swam in die bas oorwinter, sowel as op die blare wat geval het. As 'n stryd begin die aktiewe verbranding van gevalle blare, asook die verwydering van gedroogde vrugte uit die boom. Die wonde wat aan die boom geleë is, moet met 'n mes skoongemaak word, dan met kopersulfaat (1% oplossing) ontsmet word en dan met glans (met tuinvernis of klei wat voorheen in water geweek is) geglans word. Maar in die geval van klei, moet mullein in gelyke verhoudings daarby gevoeg word.
  2. 'N Peer waarvan die siektes baie moeilik is om te genees, kan met korste besmet word. Hierdie siekte kom voor as gevolg van skade deur 'n swam wat die weefsel van lote, vrugte en blare beïnvloed. Die vrugte word bedek met donker (later swart) kolle en vervorm, en die blare begin afval (met 'n hoë mate van skade). Op die blare begin die manifestasie van hierdie peersiekte met die vorming van donker fluweelagtige kolle wat later groei en daartoe lei. Die spore van hierdie swam word deur die wind gedra na reën. In die reël dra nat weer by tot die verspreiding van die siekte. Een manier om hierdie soort peersiekte te bestry, is om bome en gevalle blare met 3% nitrafen te spuit, spesifiek teen swamme. Die prosedure kan gewoonlik die beste in die vroeë lente gedoen word.
  3. Sitosporose is 'n siekte wat veroorsaak dat sommige dele van die korteks droog word. Dit kry 'n bruinrooi tint. Sodra daar gepoog word om haar af te trek, begin sy urineer. Daar is peersiektes wat gelyk behandel word. Dit is swart kanker en sitosporose. Daarom is dit nie sinvol om oor die uitvoerige behandeling van laasgenoemde te praat nie. Presies dieselfde situasie geld vir skurfte en filostikose.
  4. Fillostikose tref hoofsaaklik appelblare, maar soms kom dit by peerbome voor. 'N Teken hiervan is die voorkoms van bruin kolle op die blare. Dikwels kom infeksie en die voorkoms van die eerste tekens middel Junie voor.
  5. Skimmel is 'n siekte wat ook meestal appelbome aantas. Dit word gekenmerk deur die voorkoms van wit gedenkplaat op lote en op blare, vrugte en bas. Dit lei tot die dood van lote, eierstokke en vervorming van die blomme. Om hierdie soort peersiekte te oorkom, is dit nodig om gevalle blare en siek lote te verbrand. Wanneer die knop-isolasie-fase begin, is dit nodig om fondamentasool- of swaelsuurmiddels te spuit.
  6. Absoluut alle steenvrugtebome ly aan vrugtevrot. Bruin kolle kom op die vrugte voor. Die pulp word sag, smaakloos en bruinerig. As die fetus die winkel binnekom, word dit swart van buite en swartbruin van binne.

Om die kwaal te oorkom, moet u die vrugte wat in die somer geraak word, in die somer versamel en in die grond begrawe.


Blaaspootjies op rose

Blaaspootjies is 'n algemene insekplaag. Die blaaspootjie is skraal en bruin, met geel vlerke wat op blomknoppies vreet. Chilli-blaaspootjie, wat in huistuine 'n toenemende probleem word, is vaal met donker vlerke. Hulle voed op alle dele van die plant.

Bloempootjies sal knoppies verwring. As die ogies oopgaan, kan u ook bruin strepe op die individuele blomblare sien. Chilli-blaaspootjies beskadig die ogies en laat hulle uitdroog en bros. Hulle voed ook op die blare, sodat dit opwaarts krul of verdraai.

Dit is moeilik om blaaspootjies onder beheer te kry, want hulle woon binne-in die roosknoppies en hulle bevolkings kan vinnig groei. Hulle kan ook oorwinter in rommel, dus dit is noodsaaklik om skoon te maak vir die val.

As u knoppies begin verdraai, verwyder u die ogies wat simptome toon.

Daar is natuurlike roofdiere, soos seerowerbesies en ander voordelige insekte, wat kan help in die geveg. As u sien dat u blaaspootjie verpes, moet u nie 'n insekdoder gebruik nie, anders sal u die roofdiere ook doodmaak.

'N Sistemiese insekdoder is die beste bestryding as dit as blaarbespuiting gebruik word. Daar is verskeie beskikbaar, en u moet een soek wat spesifiek gemerk is vir gebruik op blaaspootjie. Volgens Texas A & M se aanbevelings het diegene wat spinosad bevat (uitgespreek spin-OH-sid) die minste omgewingsimpak getoon.


Kyk die video: Phytoplasma Great concern to crop