Grasperke, blombeddings, rande en groepe - soorte dekoratiewe en blomontwerp - 2

Grasperke, blombeddings, rande en groepe - soorte dekoratiewe en blomontwerp - 2

Tipes dekoratiewe en blomontwerp

Dit is beter om smal rante met een soort plant te rangskik. Blomstrepe van rose, pioene, asters, gasheer, klokke, salvia, dahlia is ook goed. Daar is baie kombinasies van verskillende plante. Die oppervlakte van die dubbelzijdige rante is effens opgehef na die middel. Die eensydige een het 'n aansig aan die agterkant.

Die kontoere van die rante langs die grasperk word soms geboë of hoekig op die grasperk gemaak. Om die vorm te behou, word die rante van die rante versterk met verskillende heinings - hout, metaal, plastiek of ander.

Al die vereistes en basiese bepalings wat hierbo bespreek word vir blombeddings, geld vir afslagbeddens.

Grense is nou aanplantings van lae of miniatuur sierplante.

Dit kan enkelry-, dubbelry- of multi-ry wees. Die doel van die grens is om 'n elegante rand te skep, om die individualiteit van 'n blomtuin te beklemtoon - 'n grasperk, 'n blombedding of 'n groep plante. Dit verskil gewoonlik van die hooftoon van die blomtuin in kleur, plantvorm, streng lyne, skep duidelike netjiese rande wat na een tot twee jaar afgewerk is. Grondbedekking kruidagtige plante - ayugas, lae-groeiende gousblomme, subulaat flox, primula, dwergashere, ens. Is uitstekende materiaal om 'n grens te skep. Vir hierdie doeleindes word ook lae bossies gebruik wat digte, soliede, stabiele lyne kan skep. Blomme in die grens moet 'n lang bloeiperiode hê. Grense word wyd gebruik in alle soorte blomversiering. Kontrasterende kombinasies is veral goed. Die keuse van plante hang af van die ervaring van die tuinier en van die praktiese moontlikhede.

Die randsteen is die laaste aanraking wat u grasperk of blomtuin afgewerk het. Dit mag nie meer as 5 cm bo die grasperk of blombeddings uitstyg nie. Op grasperke is dit van grond, klip, baksteen, leisteen, borde. 'N Randsteen van rooi baksteen, in die grond op 'n "hoek" begrawe, is redelik eenvoudig en ekonomies.

Die houtrand moet versigtig behandel word met teenverval-middels. Kruipende meerjariges kan naby die buitekant van die randsteen op die grasperk geplant word. Kort eenjariges is ook geskik, sowel as ondermaatse tuingewasse. Die dekoratiewe effek van die grens hang grootliks af van hoe goed die plek vir hierdie of daardie plant gekies word, of die agtergrond daarby pas en watter soort bure dit het. Die produsent moet plante hê met dieselfde vereistes vir grondtoestande. Dekoratiewe blare sal dit makliker maak om komposisies te komponeer. As die rand gebaseer is op enige skakerings en kombinasies, gee dit u individualiteit en unieke geur.

Elke plant moet op sy plek wees. Op die agtergrond - die hoogste, voor hulle - die laagste. Baie lae plante sorg vir 'n gladde oorgang na die horisontale vlak van die grasperk. Die verskeidenheid kleure maak dit moontlik om dit te kies sodat dit blom en die grasperk en die grasperk daaraan versier vanaf die vroeë lente tot die laat herfs. Voorgrondplante word saggies en rustig op die messelwerk of grasperk neergelê. Meerjarige klokke, vergeet-my-nie, stachis, alsbome, siergrasse en vele meer skep 'n bekoorlike gemengde randsteen, oop te sien en ontwerp om die grasperk te versier. Dit is gewoonlik nie oorversadig met plante nie. Dit is goed om lae groeiende plante op die voorgrond van die blomrand te plant, waarvan die blaartekstuur en hul kleur (geel, groen, blou, bont, gestreep) helder kontrasteer met die groen grasperk. Ekstreme plante kan in 'n deurlopende lint geplant word, maar kombinasies van verskillende lae groeiende plante is ook aangenaam.

Mixborder (gemengde grens)

Dit is 'n unieke en baie effektiewe soort blomversiering, waarvan die skepping 'n sekere hoeveelheid kennis en smaak verg. Mengborders is baie gewild as persele versier word. Dit is 'n blomtuin, hoofsaaklik van meerjarige plante, aangevul, indien nodig, met eenjarige plante, tweejaarlikse plante en bladwisselende plante. Immergroen is veral effektief daarin. Dit is dekoratief van die vroeë lente tot die laat herfs. Sulke aanplantings is ook interessant in die winter, wanneer ons net gedroogde blomme tot ons beskikking het. Die mixborder is baie aangetrek, dus dit het 'n eenvormige agtergrond nodig. Dit pas goed in die kant van die plot in die skaduwee van 'n heining, heining van struike en bome, langs 'n rushoek, in die middel van die grasperk. Wanneer u blomplante vir 'n mengrand kies, moet u dieselfde reëls en wenke volg soos hierbo gegee.

Op die agtergrond van die samestelling word lang plante in willekeurige groepe geplaas wat dien as die agtergrond van die algemene samestelling: delphiniums, meerjarige asters, solidago, aconiet, lelies, lychnis, helenium, ens. Plante in naburige groepe moet verskil in terme van blomtyd. Dan word die middelplan opgestel. Sierplantjies van minder as 60 cm hoog word daarop geplant, verskeie eksemplare op 'n sekere afstand: irisse, gashere, astilbe, flox, kamille, doronicum, Gaillardia, rudbeckia, oosterse papaver, aquilegia, liatris, daglelies. Hierdie plante vorm die basis van die uiteensetting en tree op as aksente. Vir die ontwerp van die voorgrond word ondergrootte en kruipende plante gebruik: arabis, angeliere, lae irisse, saxifrage, aubrieta, primrose, sedum, stachis en ander. Eenjarige plante word vir dieselfde doel gebruik: alissum, lobelia, godetia, begonia, pelargonium, ens. Besonder interessant is die gesamentlike aanplantings van lente-blombolle, waarsonder dekoratiewe tuinmaak onmoontlik is: wit blom, hiasint, iridodictium, kandyk, krokusse, muscari, scillas, galanthus, pushkinia, haselgrousse, tulpe, chionodoxa, corydalis, endymions en ander . Hulle bestaan ​​uitstekend en skep aantreklike komposisies in die regte seisoen.

Die meeste gloeilampe is efemeroïede. Daarom ding hulle nie mee met meerjariges om die lugruim nie.

Die effektiwiteit van mixborders word geskep deur plante met kontrasterende kleure van blomme en blare te kombineer. Byvoorbeeld, rooi papawer en blou irisse, geel geleniums en pers asters, pers astilbe en grysgroen gashere. Daar is baie opsies. Die ekspressiwiteit en versiering van mixborders word verkry deur die insluiting in die kombinasie van plante met grys, grys, blou en donker blare. Die harmonieuse kombinasie van kleure is gepas in klein blombeddings.

Wanneer u plante kies vir 'n mengrand, moet u onthou dat dit die beste is om plantspesies naby te plaas wat verskil in die blare se tekstuur. Byvoorbeeld iris en papawer, astilba en hostu, basilis en daglelies, swembroek en lelies, gypsophila en roos, iris met xifoïde blare en oopwerk dicentra.

Groepe - 'n algemeen gebruikte soort plant van meerjarige blomgewasse

Tydens blom skep hulle kleurvolle kolle. Die grootte van die groep, die hoogte en die aantal plante wat daarin geplant word, hang af van die grootte van die grasperk, die teenwoordigheid en ligging van struike en bome. Om die blomperiode te verleng en die versiering te verhoog, word eenjarige plante en tweejaarlikse plante soms in groepe geplant. Groepe meerjarige plante wat in persoonlike erwe geplant word, lyk veral goed teen die agtergrond van 'n groen heining van struike en vorm dikwels 'n enkele geheel daarmee. Die afstand tussen plante in 'n groep hang af van die tipe en grootte, groeikoers en groeivermoë. Naby plant is geneig om mekaar te onderdruk en die vermoë om te blom, te verminder.

Lang plante met groot blare word in 1-3 eksemplare per 1 m2 (pioen, delphinium) geplant; mediumgrootte plante - 5-10 eksemplare elk (floks, meerjarige lupien, meerjarige aster, daglelies, aquilegia); lae plante - 20-25 eksemplare, en dwerg en bolvormig - tot 50 eksemplare per 1 m2 (sleutelblom, sooivlox, iberis, tulp, narcis). Dit laat hulle beter ontwikkel en 'n wonderlike dekoratiewe effek skep. Eenvoudige groepe word gewoonlik geskep uit een spesie of verskeidenheid plante, uit twee of drie of meer spesies wat op dieselfde tyd of op verskillende tye blom. Enige plante is geskik vir eenvoudige groepe. Groepe lang plante word op 'n afstand van die paadjies geplant, dit is duidelik sigbaar. Lae plante of plante met besonder mooi blomme moet verkieslik nader aan die paadjie geplant word sodat dit sigbaar is. Komplekse groepe kan bestaan ​​uit plante van dieselfde spesie, maar uit verskillende variëteite (tulp, flox, pioen, iris) of van verskillende spesies (lupine, rudbeckia, vergeet-my-nie, pioen, iris, tulp, paniculata phlox, meerjarige aster , ens.).

Interessante groepe vir die keuse van plante en hul kleure:

  • lente: pienk tulpe met donkerblou vergeet-my-nie, rand - wit madeliefies; rooi tulpe, randblou krokusse of wit affodille;
  • somer: blou delphinium gemeng met wit klokkies, rand - pienk lychnis;
  • herfs: montbrecia, grens - coleus; Canna met rooi en geel blomme, rand - silwerige als.

Groepe meerjarige plante wat van vorm en kleur verskil, is goed: irisse omring deur primrose, rooi heucheras met sneeuwit klokkies, blou delphiniums met rooi flox, geel rudbeckia met pers asters. Pragtige enkelkleurgroepe word verkry uit blikkies. Dit is toegelaat om verskillende soorte plante met verskillende kolle van verskillende kleure te gebruik. Die plant van ligblomende meerjariges voor ligblaarboomgroepe en donkerblomende meerjariges voor donkerblaarboomsoorte verhoog die kenmerke van die groep as geheel. In 'n groep is beide harmonieuse en kontrasterende kleurkombinasies van plante met gelyktydige en nie-gelyktydige blom moontlik. Gemengde groepe word gevorm uit twee soorte plante wat afwisselend geplant word en op verskillende tye blom. In sulke aanplantings is daar groepe wat vroeg in die lente blom, terwyl struike en lang meerjarige plante nog nie blare het nie.

Tamara Barkhatova, bloemiste


Met u eie hande - Hoe om dit self te doen

Hoe opwindend is dit tog om langs Moskou se strate en binnehowe te loop! Daar is soveel blommerangskikkings ... Ons het jou al ontmoet met 'n rustieke tuin, 'n aristokratiese tuin, met die werk van professionele persone en selfs met 'n houertuin. Ek stel u vandag voor aan 'n ongewone verskynsel (ek kan geen ander woord vind nie) wat ek al 'n paar jaar waarneem.

Stel u voor dat die hele reeks groot kwekerye op straat in een van die slaapareas van Moskou pronk: alle denkbare soorte en variëteite van naaldbome, bladwisselende bome en sierstruike.

Dit alles word as volwassene geplant en is dus 'n groot fortuin werd (jammer vir die woordspeling). Wie het dit gedoen? Miskien is dit 'n advertensieveldtog van verskaffers van groot plante?

Ek het deur die naburige huise geloop - ek het geen kantoor van die firma gevind nie. Ek vra werknemers van nabygeleë winkels en werknemers van organisasies - niemand weet iets nie. En die onverstaanbare gee altyd aanleiding tot skinder of bespiegeling.

Daar was niemand om oor hierdie onderwerp te skinder nie: nie een van die verbygangers is deur hierdie verskynsel gesteur nie, mense het hul sake gedoen en op die beste 'n toevallige blik op hierdie prag gewerp. Verskeie weergawes het in my kop begin wemel - waarskynlik het die kwekery bankrot geraak en onverkoopte plante onder die vensters van die eienaar geplant.

Al hierdie aanlegte kan 'goedkoop' verkoop word aan suksesvoller ondernemers. Nee, waarskynlik het iemand besluit om hul ongelukkige kleinkinders die erfenis te ontneem en in plaas van 'n woonstel vir idiote hierdie prag gekoop om vreemdelinge te behaag.

U kan nog steeds met 'n klomp weergawes vorendag kom, die waarheid is nie aan my bekend gemaak nie - en die tuin van groot mense wink met sy geheimsinnige oorsprong.

Aanvanklik was dit vir my interessant om te sien hoe die plante in volume toeneem, sterker word, met sappe vul (sommige naaldbome verloor egter hul dekoratiewe effek van sonbrand en siektes). Alles is in 'n ry geplant, en vanuit die oogpunt van 'n komposisionele oplossing is dit vir my glad nie aantreklik nie (FOTO 2). Nou eers was die gruisstorting weer ongelooflik in sy volumes. Ek weet hoeveel dit kos!

Maar! Die dag het gekom dat ek aangenaam verras was: 'n dowwe grintuin het 'n aantreklike samestelling in 'n natuurlike styl geword. Wat het gebeur?

Kleur, kleur het gekom - en die eentonigheid van die groen massa herleef. Gasheërs van verskillende variëteite word tussen die naaldbome geplant. Veral goed met lila blomme. Sy weerklink deur die lila katjiebrood en die 'Mainacht' blou salie.

Die lila-blou prag kontrasteer met die rooi blare van die 'Atropurpurea', 'Lutin Rouge' en die geel spirea 'Golden Princess' (FOTO op die spatskerm). Kattekruidlote wat aan die kante versprei, bring die samestelling ligter, wat die illusie van 'n natuurlike weide skep, en die blou kleur van salie vergroot die afstand tussen die plante in die blomtuin visueel (FOTO 3).

Hierdie twee onpretensieuse kruidagtige meerjarige plante is goed teen die agtergrond van die groen berg denne 'Mops', en die blou spar 'Blue Diamond', en die bont wit gras 'Elegantissima' (FOTO 7). Die 'Schneehugel' wit salie skei die kattekruid visueel van die 'Mainacht' blou salie, en beklemtoon die individualiteit van elkeen.

Klein geelblaar-spireas 'Golden Princess' in skilderagtige troppe sit aan die voete van groter bome en struike - berg denne, thuja, 'Blue Diamond' spar, silwer elande, berberis 'Atropurpurea' (FOTO 4). Die geel kleur van hul blare verlevendig die groen van denne en thuja en kontrasteer goed met die blou kleur van die spar en die rooi kleur van die berberis.

Deur hierdie groepe bome en struike noukeurig te bestudeer, sal u sekerlik iets nuttigs vind om u eie komposisies te skep. Let op die verskeidenheid vorms van bome en struike (FOTO 6), kleurnuanses (FOTO 5) en kontraste, en u sal waarskynlik iets wil verander, voeg 'n nuwe interessante noot by u gunsteling tuin.


Ontwerp blombeddings en blombeddings

Nadat die grense van die sones en die ligging van die paadjies op die terreinplan aangedui is, kan u die blombeddings en blombeddings begin beplan. Dikwels word hulle geposisioneer met inagneming van funksionele behoeftes, byvoorbeeld om vrye ruimte naby die heining in te neem, 'n ontspanningsarea te versier en 'n onooglike skuurmuur te verbloem. Die mooiste blombeddings word geplaas, met inagneming van die moontlikheid om vanaf verskillende tuine van die tuin of deur die vensters van die huis te kyk.

Hierdie benadering, wat blombeddings in die algehele beplanningsoplossing ingebed het, laat u toe om die moontlikhede en area van die terrein optimaal te benut. Aan die rand van die paadjies word grense, rante gebreek, die eentonige groen van die grasperke word verdun met 'n ingewikkelde arabesque, die mees afgeleë en vervelige uithoeke van die terrein word met behulp van kleurvolle mixborders in mini-tuine verander.

Oor die algemeen word groot blombeddings en blombeddings volgens skaal geteken, klein kleure met 'n kleurvlek. Plante bo anderhalf meter staan ​​as 'n aparte teken.

Landskapsontwerpers word aangeraai om sketse vir elke individuele blomtuin of blombedding te maak, ten minste op 'n vrye skaal. En dit is beter om nie lui te wees nie en 'n regte skets te maak met sekere grense op 'n skaal van 1:50 of 1:25, en teken die area van die blombedding in die vorm van 'n rooster met 'n stap van 1 cm .

Verder, nadat ons die seisoenaliteit en die duur van die blom, die hoogte van die plante, hul verenigbaarheid met mekaar deeglik bestudeer het, asof 'n mosaïek op 'n blaar, 'n toekomstige blombedding, 'saamgestel' kan word.

Gewoonlik kan alle aanlegte tydens beplanning in drie soorte verdeel word:

  1. Aksentplante is basies, fokus, beklemtoon, stel die algemene bui en kleurmodus in. Hulle moet onderskei word deur hul ongewone vorm, blaarkleur of groot helder blomme.
  2. Skeletplante skep 'n agtergrond sonder om op hulself te fokus. Met hul teenwoordigheid op die blombedding kan u dit 'n enkele geheel maak.
  3. Vulplante voer 'n dekoratiewe rol uit. Heel dikwels word hulle slegs geplant om 'n sogenaamde "seisoenale uitbraak" gedurende hul blomperiode te skep.

By die beplanning van blombeddings moet die volgende in ag geneem word:

  1. Beligtingskenmerke.
  2. Die mate van grondvog.
  3. Grondeienskappe (suur, struktursamestelling, dikte van die vrugbare laag).

Kleurbeplanning is baie belangrik, want 'n lukrake blombedding maak die oë moeg, skep 'n gevoel van angs en smaakloosheid.

Die kleurskema hang nie net af van die voorkeure van die eienaar nie, dit moet ook gekoppel word aan die algemene styl van die webwerf, met inagneming van die verenigbaarheid van kleure en vaardig kontraste maak.

Die agtergrondkleur van die blombedding is byna altyd groen. In die plantewêreld het hierdie kleur so 'n ryk kleurpalet, van groenblou tot ligte smarag, dat dit die moeite werd is om die moontlikhede van hierdie kleur optimaal te benut by die keuse van skeletplante.

Die basiese kleure van enige blombedding is groen, rooi, blou, geel, wit, silwer. Op grond daarvan word kontraste op die blombedding geskep, of omgekeerd, harmonieuse kombinasies.

Vir baie mense lyk die beplanningsfase vervelig en onnodig. 'N Ware interessante blombedding kan egter net gemaak word deur die kleurverhoudings in ag te neem. Dit is wat u in staat sal stel om 'n plan wat sorgvuldig op papier opgestel is, of ten minste 'n skets te maak.

Wanneer u blombeddings reël, moet u probeer om plante met verskillende blomperiodes te gebruik - eenjarige plante, meerjarige plante, bolle. "Tapyt" -blombeddings het baie gewild geword, waar plante met pragtige dekoratiewe blare van verskillende kleure geplant word.


Die hooftipes blombeddings: rabatki

Gereelde uitsig oor die Rabatka-blomtuin: foto

Rabatki - nie breed nie (nie breër as 2 m nie), boog of reghoekige strepe. Verwys na die gewone styl. Hulle dien as versierings vir die looparea. Geplaas parallel met paadjies, sierheinings, geboue.

Rabatki kan tweesydig of eensydig wees, gebaseer op hul ligging. Plante in dubbelzijdige beddings word gewoonlik so geplant dat die hoogste gewasse op die sentrale as van die blomtuin is. En nader aan die rande het die landinghoogte afgeneem. In eensydige rante neem die plante van die voorgrond na agter toe. Terselfdertyd is die keuse van soorte vir die versiering van 'n rabat nie beperk nie.


Blommetuin - baie opsies

Skakerings en kleure, kleur, ritme, komposisie - al hierdie terme uit die kunstenaar se leksikon is van toepassing in die werk van 'n bloemiste. En almal wat 'n gewone blombedding in hul tuin moes reël, weet hoe moeilik dit is om met lewende kleure te werk.

Die behoeftes van plante (lewensduur, grootte, blomtyd, vog- en ligbehoeftes, die vermoë om met bure oor die weg te kom, en nog baie meer) moet gekombineer word met estetiese take. Om 'n diagram of 'n prent uit 'n tydskrif te herhaal, waar alles so harmonieus en mooi gerangskik is, blyk in die praktyk baie moeilik te wees.

Dikwels gebeur dit as gevolg van die verskil tussen die styl van die huis en die terrein, die gekose styl van die blomtuin of spesifieke natuurlike omstandighede, wat iets anders bepaal. Talent, smaak, praktiese ervaring sal beslis help om foute reg te stel, maar dit is moeilik om sonder spesiale kennis te doen.

Baie soorte moderne blombeddings het baie lank gelede verskyn. Die tradisionele rante op ons erwe is niks anders nie as reghoekige beddings waarop pittige aromatiese en medisinale plante in kloosters gekweek is, selfs gedurende die Middeleeue. En die gewilde patio vandag, die sogenaamde binnehof, het na vore gekom as 'n element van tuinkuns in die Spaans-Moorse tuine. In die 17de eeu, in die era van die gewone styl, het so 'n konsep soos parterre verskyn. Nou, terwyl ons die verskillende sones van ons tuin uitlig, neem ons aan dat daar 'n parterre-deel is.

Die oproep van die Franse filosoof Rousseau om terug te keer na die natuur, het landskapsblombeddings gewild gemaak - gratis buitelyne, met die insluiting van natuurlike materiale: klip, water, sierstruike. Terselfdertyd het mixborders (rante van onreëlmatige vorm), rotstuine (rotsagtige heuwels), blombeddings rondom waterliggame verskyn. Twee eeue lank het hulle die tuine en parke oorheers. En in die 20ste tegnokratiese eeu het natuurlike tuine al hoe meer gewild geword - natuurtuin, waar iemand probeer om sy ingryping tot die minimum te beperk en alles in die hande van die selfregulerende natuur te laat.

Al hierdie soorte blommerangskikkings is onderverdeel in gewone en landskapagtige.

Blombeddings met gereelde styl is rante, rante, blombeddings, parke en modulêre blombeddings. Dit wil sê alles wat gekenmerk word deur duidelike lyne, geometriese (taamlik komplekse) patrone, die gebruik van inerte materiale soos marmerskyfies, en die insluiting van klein argitektoniese vorms in die vorm van vase en beeldhouwerke.

Landskapskomposisies sluit mengborders, groepe, rotskuns in. Hierdie tipe blombeddings het gladde buitelyne, plante word in vrygroeiende groepe geplaas. Hier word inerte materiale ook gebruik, maar reeds naby aan natuurlike materiale - klip, dryfhout en ander.

'N Spesiale plek in die tuin word beklee deur lintwurms (enkelplante) en plante in potte (in houers), wat gebruik word in gereelde en landskaps soorte blomversiering.


Die blomtuin het sekere komponente:

Die dele van die blomtuin moet baie harmonieus wees. By die oplossing van hierdie kwessie help die gebruik van die reël van die "goue" verhouding, die klassieke verhouding, naamlik: 3: 5: 8. Voorbeeld: 400 m² word toegewys vir 'n blomtuin. Volgens die reël van die "goue" verhouding (3: 5: 8) is die totaal 16 dele: 400 m²: 16 = 25 m², wat 1 deel is. As ons 25 m2 vermenigvuldig met die nommer van die "goue" verhouding, kry ons: 25 x 3 = 75 m2 - hierdie area word toegeken vir blomplantasies, blombeddings, rabatki, rande, groepe, enkele aanplantings) 25 x 5 = 125 m2 - hierdie area word gebruik vir paadjies: 25 x 8 = 200 m² - onder die grasperk geneem. Hierdie verhouding kan wissel, afhangende van die omstandighede van die take vir landskapontwerp.

In onlangse jare is meer ruimte vir grasperke en minder blomme toegeken. By die ontwerp word eerstens die afmetings en konfigurasie van die werf op die plan toegepas. Om dit te doen, neem hulle in die natuur foto's met behulp van goniometriese instrumente en 'n maatband. Dan maak hulle al die kommunikasielyne op die werf reg. Op die plan is dit nodig om alle voorwerpe waaraan die aangelegde gebied grens, te merk, asook alle punte wat die rigting van paaie en paaie bepaal, op die toekomstige voorwerp, waar sekere blommerangskikkings en plant van verskillende plante beplan word.

In die praktyk word die volgende metode gebruik om 'n aangelegde voorwerp te bemeester. Die grond wat vir landskapsaanleg toegewys is, word voorberei, beplan, bemes, geploeg, getroetel, en meerjarige plante word met graangrasse gesaai. Na goeie hergroei en grassny, mag hulle daarop loop. Die goed getrapte paaie, paaie en dien verder as die basis vir 'n projek met 'n netwerk van paaie, paaie en terreine. By die skep van kwartaalversiering en tuine vir kinders word die plasing van rustige plekke, sandputte, swaaie, lere, ens. In ag geneem.

By die administratiewe geboue is daar gebiede om motors te parkeer, kennisgewingborde te installeer, ens. Die opening van die sonnige plekke word toegeken vir die blombeddings. Aan die noordelike en westelike grense van die terrein word beskermende gordels van bome en bosse ontwerp. Dit is raadsaam om dieselfde paaie aan die kant van die straat, die rybaan te omskryf - om te beskerm teen stof en buitensporige geraas. As die ontwerpte voorwerp in die winter gebruik word, kan dit benewens bladwisselende en naaldplante met groot sukses gebruik word om te plant. Daarna begin hulle ander ontwerpelemente beplan - blomaanplantings, klein argitektoniese vorms, ens. Hulle ontwikkel 'n spesifikasie (kies 'n verskeidenheid, bereken die aantal plante wat by die fasiliteit gebruik word, die verandering daarvan, die vereiste aantal sade, ens.). Nadat u die grense van die terrein, paaie, plekke vir blombeddings, ens. maak 'n konsepontwerp van 'n blomtuin, met inagneming van die aanplant van bome, bosse, plante. Dit word meestal op 'n skaal van 1:10 uitgevoer.


Pragtige ontwerp van blombeddings en blombeddings

Die skepping van blombeddings voltooi die ontwerp van die plaaslike area of ​​voorstedelike gebied. Dikwels is hulle geleë waar vrye ruimte gevorm word nadat u paaie gereël het, bome en struike geplant het.

U kan lente-somer, somer-herfs of deurlopende blombeddings skep. Dit kan verskil in ontwerp en ontwerp, en dit vereis nie altyd duur materiaal nie, en die werk val in die mag van beginners. Inhoud Watter blombeddings en blombeddings is geskik vir tuinpersele. Vir 'n blomtuin is dit raadsaam om 'n goed beligte plek toe te ken wat gedurende die somer 12 uur lank vrygestel is aan die sonstrale. As dit nie die geval is nie, moet u plante kies vir die blomtuin sodat dit goed ontwikkel onder die bestaande omstandighede. Gewoonlik is daar min plek oor vir blombeddings in somerhuisies, daarom word sulke spesies gebruik wat nie baie grond benodig nie. Gewone blombeddings en blombeddings met gratis plan Alle blombeddings word in twee groepe verdeel - gratis (landskap) en gereeld. Laasgenoemde is landskapwerk, waarin blomme geplant word in die vorm van 'n gereelde vorm of 'n sekere patroon. Dit sluit in: randstene - geskep uit een soort lae groeiende plante, byvoorbeeld ageratum, gousblomme of immerblomende begonias, wat langs die blombeddings van 'n ander spesie geplant word,

parterres - plante is in 'n patroon gerangskik, die samestelling gebruik helder en welige blomme en landskapsbeelde of fonteine

modulêre blombeddings - word geskep uit gewone elemente in die vorm van 'n vierkantige, sirkelvormige reghoek, waarvan die spasie gevul is met rommel, en die blomme van die bedding word binne geplant - meerjarige of eenjarige plante geplant in die vorm van stroke, wat in verskillende dele van die somerhuisie geleë is, byvoorbeeld rondom die tuinhuis of langs die heining of paadjies

Rabatka met arabeske gousblomme - plante geplant in die vorm van 'n komplekse ornament van geometriese vorms

blombeddings - die mees algemene en gevarieerde gratis ontwerp van 'n blomtuin - panele, mat, vertikaal, meervoudig, verhoog, in die vorm van 'n reghoek of ovaal en ander opsies.

Almal kan in somerhuisies geïnstalleer word, behalwe vir die parterre, wat baie vrye ruimte benodig. Landskapsblommetuine is gerieflik vir somerkothuise, want hulle het 'n gratis uitleg en vae grense tussen verskillende soorte plante, en dit kan verskillende groottes hê, sodat dit goed in enige gebied pas.

Die interessantste opsies is mixborders, wat 'n langwerpige vorm het en bestaan ​​uit meerjarige en eenjarige blomme met verskillende periodes en blomperiodes.

In somerkothuise kan u ook groepe plante plant en dit kombineer en pragtige samestellings maak. Beddings met aanhoudende blom

Vir sommige soorte blombeddings, byvoorbeeld 'n mengrand, is die kontinuïteit van blom een ​​van die belangrikste voorwaardes vir die keuse van plante.

Maar vir ander blombeddings is so 'n stel plante interessant, want dit sorg vir voortdurende blom. Om dit te doen, kan u plante plant wat op hul beurt in hierdie volgorde sal blom: krokusse en sneeuwklokjies

Krokusse op 'n bergheuwel Proleska, hiasint, narcissen, tulpe, anemone

Blombedding met krokusse en hiasinte, taai, subulêre floks

Korting by flox eenjarige goudsbloem, balsem, salvia.

Gousblomme en salvia in 'n blomtuin U kan die samestelling aanvul met naaldbosse, as die ruimte dit toelaat.

Wanneer u 'n blombedding opstel, moet u 'n aantal reëls volg: kies plante wat een na die ander blom en die wat na blom dekoratief lyk, byvoorbeeld met mooi bont blare; gebruik plante met ongeveer dieselfde vereistes vir vog en die samestelling van die grond, en plantvariëteite van die verligting van die gebied wat verenigbaar is in hoogte of sodat dit mekaar nie belemmer nie

plant dieselfde plante in groepe; gebruik ten minste 7-8 soorte blomme in een blombedding.

Dit is raadsaam om meerjarige plante en eenjarige plante in dieselfde blombedding te gebruik. Die lentegroep word gevorm uit bolvormige (krokusse, bosbessies, narcissen) en knolagtige (anemone, madeliefies) spesies. In die somergroep kan u lang spesies (malva, gladioli) insluit, en in die herfs variëteite met dekoratiewe blare. Blomme bed ontwerp met eetbare groen en blomme

Selfs op 'n klein area kan u 'n blomtuin en gesonde groente en kruie plaas. 'N Goeie manier om dit te doen is om 'n blombedding met eetbare kruie te skep. Die volgende plante is geskik vir haar: sierkool - het blink sinkblare en groei tot laat herfs, maar benodig baie ruimte

grasuie - in die vroeë lente het dit al 'n pragtige veer, word in die agtergrond geplant

aflatun ui - sappig en met 'n smaak van knoffel, het vlesige blare in die lente en pragtige blomstingels op 'n lang stam in die somer en herfs, geplant in 'n aaneenlopende ry

slym-ui - blom eers in Julie en behou dus groen blare vir 'n lang tyd

rabarber - het 'n pragtige groot blare en vorm 'n kragtige bos wat goed kombineer met plante wat ondersteuning benodig, soos gladioli of irisse.

artisjok - groei tot 2 m en word dikwels as 'n sentrale plant in veelvuldige blombeddings gebruik, blom pragtig pers, blare word in slaaie gebruik

slaaie van verskillende soorte - groei vinnig en lyk pragtig tot in die middel van die somer voordat pyle geskiet word, wat dikwels gebruik word om groen grense te vorm

tafelbiet - het pragtige blare, word in die middel van die blombedding geplant.

Kruie word ook gebruik. Krullerige pietersielie, naaldagtige blare met blou roosmarynblomme, blou saliebloeiwyses, pers hisopblare, goue marjolein en pers basiliekruid kan die basis vorm van 'n gesonde en geurige blombedding.

Die skema van 'n blombedding met kruie Plante kies en kombineer Een van die belangrikste parameters vir die keuse van plante vir 'n blomtuin is die hoogte daarvan. Dit is onmoontlik vir hoë variëteite om die res te oorvleuel, dus word dit gewoonlik in die middel van die blombedding of in die agtergrond geplant.

Die skema van 'n blombedding van meerjarige plante. Dit is beter om die keuse te begin met die variëteite wat die basis van die samestelling sal vorm, sal die aksent daarvan wees. Dit is nie net lang spesies nie, maar ook groot en helder blomme. Dan word die agtergrondplante gekies wat die belangrikste plante aanvul, en ook die leë ruimtes invul en die blomtuin vorm.

Dit is raadsaam om die ontwerp van die omgewing in ag te neem wanneer u 'n styl kies vir die versiering van 'n blomtuin. Op kleur kan u monochromatiese en kontrasterende komposisies gebruik. Hul kombinasies lyk ook pragtig.

Byvoorbeeld, blou blomme gaan dikwels verlore teen die agtergrond van donker blare. Maar hulle kan onderskei en helder gemaak word deur plante met geel blomme daar naby te plaas.

Delphiniums in die middel van die blombedding Sommige soorte is nie versoenbaar met mekaar nie, daarom word dit nie aanbeveel om dit in dieselfde blombedding te plant nie. Die volgende kombinasies is sleg: pioene met enige struike, byvoorbeeld anjer- en dahlia-rose en enige gekweekte plante - hierdie blomme word gebruik vir monoclumba.

En botterblomplante (anemoon, delphinium, botterblom) benodig baie vog, dus groei enige soorte vogtige blomme langsaan. Hoe om blombeddings in die hitte te hou

Gewoonlik word blombeddings gevul met plante wat dieselfde besproeiingsregime benodig. Daarom verduur hulle die hitte op dieselfde manier. Om die lewenskragtigheid van blomme op sulke dae te maksimeer, is dit beter om dit oorvloedig te water, maar selde, byvoorbeeld, een keer per week. Drupbesproeiing is ook effektief.


Kyk die video: MIX OPM NON STOP DISCO